Celestic?

จุดเริ่มต้นมันมาจากจุดจบ......

วันที่ฉันสูญเสีย"คนรัก"ไป เขาตายไป...ก็ตายไปจริงๆนะ คนคนนั้นที่รักฉัน ได้ตายไปแล้ว เหลืออยู่แค่คนที่อึดอัด และทนฉันไม่ไหว
(ฟังดูเหมือนฉันเป็นคนเลว....ก็จริงส่วนหนึ่ง ฉันเลว แล้วไง P:)

ฉันรู้สึกเหมือนทุกอย่างมืดไปหมด มืดจนมองไม่เห็นเส้นทางข้างหน้า จะทำยังไงต่อไปดีนะ....

จนคนในบอร์ดเบสิกรู้ข่าวเข้าก็เลยโทรมาปลอบใจกันยกใหญ่ ขอบคุณจริงๆ ตอนนั้นรู้สึกอบอุ่นมากเลยล่ะ
แต่ก็นะ...ฉันขอเบอร์เขา มาจากคนในบอร์ด ด้วยเหตุผลที่ว่า....อยากจะมองหาคนใหม่....แต่สำหรับเขา ฉันรู้ดีว่าเขาเองก็มีคนที่ชอบแล้วอยู่
ไม่ได้เอะใจอะไรหรอก อยากจะโทรไปคุยด้วยเท่านั้นล่ะ ไม่ได้หวังอะไรจริงๆนะ
(ถึงจะแอบชอบอยู่ลึกๆ แต่ว่ามันลึกมากจนแทบจะไม่รู้สึกเลยล่ะ)

จนฉันโทรไปหาเขา.....โดยที่ไม่ได้ดูเวลา ก็ไม่รู้ว่าจะโทรไปทำไมเหมือนกัน....แต่อยากโทร...
โทรไปบอกแค่ว่าฉันน่ะ....เลิกกับคนคนนั้นแล้ว

เพียงแค่นี้......แค่นี้เท่านั้น

บทสนทนาแทบไม่มีอะไรเลย จนกระทั่งวางสายไป ฉันเหลือบมาดูนาฬิกา



ตีสาม.....

ฉันเองก็นึกขอโทษ ที่โทรไปไม่ดูเวลาแบบนั้น บอกตามตรงคืนนั้นฉันนอนไม่หลับ มันปวดใจอยู่ตลอด....
รุ่งเช้าฉันรู้สึกดีขึ้น เขาเองก็มาถามไถ่ คุยกันไปเรื่อยๆก็รู้สึกว่าเข้ากันได้ดี....ความชอบตรงกัน คุยกันสนุกสนานเฮฮา

จนเป็นเพื่อนสนิทกัน....

ก็นะ....ช่วงปิดเทอมด้วย เวลาก็เลยมีเยอะ เราโทรหากันเกือบทุกวัน จนบางวันรู้สึกว่าถ้าไม่ได้คุยกัน มันรู้สึกเหมือนขาดอะไรไป


บางครั้งเวลาคุยกันก็ออกหวานๆนะ แต่ตอนนั้นหวานแบบ Speak English แน่นอนว่าตอนนี้ทำไม่ได้แล้ว สกิลพูดปะกิดหายโม้ดดด
(Can you remember our SOAP OPERA? x) )

จนรู้สึกได้ ว่ามันไม่ใช่แล้ว...มันไม่ใช่
คือความรู้สึกของฉัน ที่มีต่อเขา มันไม่ใช่เพื่อน....มันไม่ใช่....
แต่ก็พูดไปแค่ชอบ ฉันชอบเขา....แต่กำแพงที่ว่า เขาเองก็มีคนที่ชอบแล้ว มันมากั้นไว้อยู่
เขาเองก็ตอบกลับมาว่าชอบเหมือนกัน....รู้สึกว่าชีวิตกลับมามีสีสันอีกครั้ง หลังจากที่ซีดไปหลายเดือน....
แต่ก็แปลกดี ใจตรงกันแล้ว แต่ยังไม่ได้เป็นแฟนกัน


จนผ่านไปเรื่อยๆ ฉันเริ่มเข้าใจ ว่าฉันหลงรักเขาเข้าแล้ว ก็เลยตัดสินใจบอกไป.....
(อาจจะแปลกไปหน่อย ฉันเป็นคนที่อารมณ์ไปไว เศร้าแป๊บๆก็หาย แถมหลงรักใครง่าย ทั้งยังหน้าด้าน พูดได้อย่างหน้าตาเฉยอีกแน่ะ)
แย่หน่อยที่จำไม่ได้ว่าเขาบอกคำตอบมารึเปล่า....

สิ่งที่จำได้ดีก็คือคืนวันที่ 6 พฤศจิกายนนี่ล่ะ ที่เขาบอกว่า "ตอนนี้ผมพูดได้เต็มปาก..ว่าเราเป็นแฟนกัน"

จนถึงตอนนี้ เกือบปีแล้วล่ะ....เราเข้ากันได้ ถึงจะมีบางจุดเล็กๆน้อยๆที่กำลังปรับเข้าหากัน

.............คิดว่าน่าจะหมดแล้วนะ เรื่องของเราบางอย่างไม่จำเป็นต้องเอามาพูดล่ะนะ :P

ปล.อาจจะมี edit เพิ่มตามความเหมาะสมนะเคอะ